പാനി ഗി൪ഗയാ

ചുവന്ന വെളിച്ചത്തിലോലിച്ചുപോയ
ശുക്ലക്കുഞ്ഞുങ്ങള്‍




യാത്രക്കാരാ,
എന്റെ കൂടെ വരിക




വഴികളെല്ലാം
തിരിച്ചരിയലുകളാണ്




അവസാനിക്കുന്നുവെന്ന്
നിനയ്ക്കുന്നിടത്തുനിന്നാണ്
അനശ്വരതയടെ തുടക്കം




ചിന്തിക്കുന്ന കൈകള്‍
പിറകില്‍  കെട്ടിയിടുക ,
അരക്കെട്ടുമാത്രമുലയ്ക്കുക




താളം
കുത്തഴിയുവാനുള്ള
വെമ്പലാണ്




രാവുകള്‍
തുരങ്കത്തിന്റെ മൂളലുകള്‍,
അലറിക്കടന്നുപോകുന്നു,
ഓലങ്ങലുണ്ടാക്കാതെ
തിരികെ വരുന്നു

പുറപ്പെട്ടുപോയത്

പിഴച്ചുപോയ വെളിച്ചം
സ്പന്ദിക്കുന്ന മിന്നാമിനുങ്ങ്
കൂട്ടം വെറുത്ത കസ്തൂരിമാ൯ 
തിളക്കുന്ന രക്തം
വിപ്ലവം
ഒന്നും വാരിവിതരാറില്ല
പുറപ്പെട്ടുപോകാരേയുള്ളൂ